Over mij: An Schepers, wie ben ik?

Wie ben ik?

Het is niet eenvoudig om mezelf beknopt voor te stellen, dus laat me je meenemen naar een van de meest ingrijpende momenten in mijn leven: de reden waarom je me hier vandaag kan terugvinden.

Mijn leven nam een onverwachte wending toen ik op 36-jarige leeftijd mijn mama verloor, terwijl ik vier maanden zwanger was en al een zesjarig meisje thuis had rondlopen. Slechts vijf jaar later verloor ik ook mijn papa. Deze gebeurtenissen brachten een rollercoaster aan emoties met zich mee: intens verdriet, een gevoel van verlatenheid, boosheid, schuldgevoel… Bovendien kwamen oude wonden naar boven die aangepakt moesten worden. Hoe kon ik met dit alles ooit nog een sterke echtgenote, moeder en vrouw zijn?

Mijn rouwproces verliep allesbehalve rechtlijnig. Gelukkig was er mijn therapeute, die de verschillende fases kon kaderen. Er waren vrienden die zorgden voor de nodige afleiding, en bovenal had en heb ik nog steeds een veilige, warme én steunende thuishaven. Daardoor konden diepgaande reflecties, zelfontdekking en innerlijke groei allemaal een plaats krijgen. Ik nam dan ook dankbaar de tijd en ruimte om met deze veranderingen te leren leven.

Ondanks de pijn en het verdriet bleef ik vasthouden aan de overtuiging dat ik meer was dan alleen dit leed. Gesprekken met mijn therapeute waren niet voldoende om me door momenten van zware emoties te loodsen. Er was behoefte aan concrete hulpmiddelen die ik kon toepassen op momenten dat ik mezelf tot rust moest brengen. Manieren om weer verbinding te maken met mezelf en het leven vond ik dan ook in opleidingen, boeken, ontspanningsoefeningen, creativiteit en kinesiologie.

Met deze nieuwe rugzak kan ik anderen eraan herinneren dat hun kracht niet verdwenen is, maar diep verscholen ligt in moeilijke tijden. Het voelt zo juist om anderen te helpen met wat ik geleerd heb. Ik vind het heel belangrijk en waardevol om anderen te laten zien en voelen dat we een enorme veerkracht hebben om zelfs in de donkerste momenten positieve aspecten te vinden.

Ik voel me echt op mijn best wanneer ik mijn ervaringen en kennis mag delen, en vooral wanneer ik zie dat anderen weer moed krijgen, doorzetten en de focus (terug) op zichzelf leggen. Het is ongelooflijk mooi om anderen te kunnen bijstaan op hun weg naar herstel en hen nieuwe inzichten te geven. Niemand hoeft het alleen te doen, en dat geldt ook voor jou!


Hoe kan ik je helpen?